Sensitive
Your Slogan Here
×
 x 

Το καλάθι σας είναι άδειο.
Shopping cart
Το καλάθι σας είναι άδειο.

Τηλέφωνα Παραγγελιών 2610 625.692
2610 526.320

  • Greek Olive Oil

Κατηγορίες

Ακολουθήστε μας στο facebook

Γεωργικές Προειδοποιήσεις

Γεωργικές Προειδοποιήσεις (367)

Μετά από την δηµιουργία τραυµάτων (κλάδεµα ή καθάρισµα των δένδρων, παγετό, συγκοµιδή) να γίνεται αµέσως επέµβαση µε εγκεκριµένο χαλκούχο σκεύασµα για την προστασία από το βακτήριο. 

Γενικές αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά το κλάδεµα:

1. Το κλάδεµα να γίνεται µε ξηρό καιρό .

2. Αφαίρεση και καταστροφή προσβεβληµένων κλάδων από διάφορα παθογόνα.

3. Απολύµανση των κλαδευτικών εργαλείων

4. Αποµάκρυνση των κλαδιών από τον ελαιώνα και την περίµετρό του (είναι εστίες µόλυνσης και εκτροφείο των ξυλοφάγων εντόµων).

5. Επάλειψη των µεγάλων τοµών κλαδέµατος µε κατάλληλο υλικό (πάστα).

1. ΒΑΚΤΗΡΙΟ

Οδηγίες:

Μετά από την δηµιουργία τραυµάτων ( κλάδεµα ή καθάρισµα των δένδρων, παγετό , συγκοµιδή) να γίνεται αµέσως επέµβαση µε εγκεκριµένο χαλκούχο σκεύασµα για την προστασία από το βακτήριο.

2. ΒΕΡΤΙΣΙΛΙΩΣΗ (Verticillium dahliae)

Το βερτισίλιο προκαλεί σοβαρές ζηµιές κυρίως σε αρδευόµενους ελαιώνες σε µικρής και κυρίως µέσης ηλικίας σπάνια δε σε µεγάλης ηλικίας δένδρα. Τα συµπτώµατα εµφανίζονται µε την µορφή του απότοµου µαρασµού (αποπληξία) ή µε σταδιακή αποξήρανση των κλάδων και ως ηµιπληγία. Ο µύκητας δραστηριοποιείται όταν οι θερµοκρασίες του εδάφους είναι χαµηλές (>8 0 C, αργά τον χειµώνα). Άριστη θερµοκρασία ανάπτυξής του είναι 230 C ενώ πάνω από τους 300 C επιβραδύνεται σηµαντικά. Επιβιώνει στο έδαφος για πολλά χρόνια σχηµατίζοντας µικροσκληρώτια.

Οδηγίες- Καλλιεργητικά µέτρα

 Σε ελαιώνες που υπάρχει διαπιστωµένη προσβολή από τον µύκητα:

► Στα προσβεβληµένα τµήµατα του ελαιώνα να εφαρµόζεται ακαλλιέργεια και χηµική ζιζανιοκτονία.

► Το κλάδεµα των ασθενών δένδρων να γίνεται ξεχωριστά και οι προσβεβληµένοι κλάδοι του δένδρου να αποµακρύνονται από τον ελαιώνα και να καίγονται (όχι χρήση καταστροφέα).

► Εφαρµογή της ηλιοαπολύµανσης

► Η άρδευση να γίνεται µε σταγόνες και όχι µε κατάκλιση ή αυλάκια για την αποφυγή διασποράς µολυσµάτων.

► Τα µηχανήµατα κατεργασίας εδάφους να καθαρίζονται καλά πριν την χρήση τους σε νέο αγρό.

► Προµήθεια υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού για εγκατάσταση νέων ελαιώνων και χρήση ανεκτικών ποικιλιών.

3. ΙΣΚΑ (Fomitiporia mediterranea)

Προκαλεί ξηράνσεις κλάδων και δένδρων. Το παθογόνο µολύνει τα ελαιόδενδρα κυρίως δια των πληγών κλαδεύµατος. H προσβολή εντοπίζεται στην περιοχή του ξύλου του κορµού και των κυρίων βραχιόνων. Παρατηρείται καστανός µεταχρωµατισµός και σήψη του ξύλου, καθώς και νέκρωση του φλοιού, συνήθως προς τη µία πλευρά του κορµού, δηµιουργώντας συχνά έλκη. Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα της ασθένειας είναι το εύθρυπτο ξύλο στα σηµεία προσβολής (βραχιόνων, κορµού) στις µεγάλες τοµές.

Οδηγίες - Καλλιεργητικά µέτρα

► Εφαρµογή των γενικών αρχών κλαδέµατος

► Συλλογή και καταστροφή µε φωτιά των καρποσωµάτων (καρποφορίες του µύκητα).

► Ισορροπηµένη θρέψη (αύξηση του pH του εδάφους µε ασβέστωση για την δηµιουργία αντίξοων συνθηκών για τον µύκητα).

► Αντικατάσταση των προσβεβληµένων ελαιοδένδρων µε παραφυάδες, που φύονται από το λαιµό του δένδρου και όχι από το ξύλο του κορµού.

4. ΚΑΠΝΙΑ

Οφείλεται σε µύκητες που αναπτύσσονται στα µελιτώδη εκκρίµατα διαφόρων κοκκοειδών(κυρίως του Λεκανίου)

Οδηγίες:

Ο ψεκασµός µε χαλκούχο σκεύασµα, βοηθά στο καθάρισµα των δένδρων από την καπνιά και τις λειχήνες.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

► Η εξασφάλιση µε το κλάδεµα, καλών συνθηκών αερισµού και φωτισµού των ελαιοδένδρων µειώνει τις προσβολές από το Λεκάνιο και άλλα κοκκοειδή.

► Να διαβάζετε και να εφαρµόζετε πιστά τις οδηγίες χρήσης που αναγράφονται στην ετικέτα των φυτοπροστατευτικών προϊόντων.

 

 

Πηγη

Οι επεμβάσεις για να είναι αποτελεσµατικές, πρέπει να γίνονται οπωσδήποτε µέρα ηλιόλουστη, χωρίς άνεµο και µε την θερµοκρασία να ξεπερνά τους 10 oC, προκειµένου τα ενήλικα να βρίσκονται πάνω στα δένδρα.

1. Βακτηριακό κάψιµο

Οδηγίες:

Για την αντιµετώπιση του βακτηρίου συστήνονται τα παρακάτω µέτρα:

► Ξερίζωµα και κάψιµο όλων των έντονα προσβεβληµένων δένδρων (προσβολή του κορµού ή των βραχιόνων σε απόσταση µικρότερη από 50 εκατ. από τον κορµό).

► Αυστηρό κλάδεµα των προσβεβληµένων δένδρων µε αφαίρεση όλων των προσβεβληµένων τµηµάτων µαζί µε αρκετό τµήµα υγιούς ιστού 20-30 εκ. για την αποµάκρυνση του µολύσµατος. Τα προσβεβληµένα τµήµατα να καίγονται, γιατί διαφορετικά θα έχουµε διασπορά του βακτηρίου.

► Κατά το κλάδεµα ή καθαρισµό των δένδρων, τα εργαλεία να απολυµαίνονται συνεχώς µε εµβάπτιση σε καθαρό οινόπνευµα ή διάλυµα φορµόλης 5% ή διάλυµα χλωρίνης.

► Τα προσβεβληµένα δένδρα να κλαδεύονται χωριστά.

► Αποφυγή λήψης εµβολίων από µολυσµένους οπωρώνες.

► Επέµβαση µε χαλκούχο σκεύασµα ή Φοσετύλ–Αλ. Στους οπωρώνες µηλοειδών που πέρσι υπήρχαν προσβολές, η ανωτέρω επέµβαση είναι επιβεβληµένη.

2.Φουζικλάδιο – Εξέλκωση

Οδηγίες:

► Κλάδεµα και καταστροφή µε φωτιά όλων των προσβεβληµένων κλάδων. Η εργασία του κλαδέµατος να γίνεται µε ξηρό καιρό (είναι καλό για όλους τους µύκητες που προσβάλουν τα µηλοειδή).

► Κατάλληλη διαµόρφωση της κόµης µε το κλάδεµα ώστε να διευκολύνεται ο καλός αερισµός και να µειώνεται η υγρασία.

► Διατήρηση των δένδρων σε καλή θρεπτική κατάσταση . • Ισορροπηµένη λίπανση ιδιαίτερα σε άζωτο και κάλιο.

3. Κόκκινος Τετράνυχος

Οδηγίες:

Η επέµβαση είναι απαραίτητη σε δένδρα που υπάρχουν περισσότερα από 1000 χειµερινά αυγά τετρανύχου ανά µέτρο καρποφόρου ξύλου.

Ο ψεκασµός για να είναι αποτελεσµατικός, απαιτείται καλή διαβροχή των δένδρων, επειδή τα αυγά του κόκκινου τετρανύχου εναποτίθενται σε προφυλαγµένες θέσεις στα κλαδιά των δένδρων, προς τη νότια κυρίως πλευρά.

Φυτ/τικά προϊόντα:

Κλοφεντεζίν (δρα στα χειµερινά αυγά), παραφινικό λάδι ή συνδυασµός των δυο. Στις πρώιµες περιοχές αυτήν την εποχή να χρησιµοποιηθεί ο συνδυασµός επειδή έχει ξεκινήσει η εκκόλαψη των χειµερινών αυγών. Με τα παραφινέλαια αντιµετωπίζονται, οι διαχειµάζουσες µορφές κοκκοειδών, αφίδων, τα αυγά των τετρανύχων και τα διαχειµάζοντα έντοµα. Απαιτείται καλό λούσιµο της κόµης και της βάσης του κορµού.

4. Ψύλλα Αχλαδιάς

Οδηγίες - Φυτ/τικά προϊόντα:

Σε οπωρώνες που υπήρχαν προσβολές από το έντοµο την περασµένη χρονιά, να γίνει ψεκασµός ως εξής:

1. Στις πρώιµες περιοχές επειδή υπάρχουν εναποθέσεις αυγών να χρησιµοποιηθεί άµεσα συνδυασµός παραφινέλαιου µε ένα ακµαιοκτόνο για τον περιορισµό των αυγών που εναποθέτουν τα ακµαία που διαχείµασαν.

2. Στις όψιµες περιοχές µπορεί να χρησιµοποιηθεί άµεσα σκεύασµα µε δράση στα ακµαία ή χρήση καολίνη που αποτρέπει την εναπόθεση των αυγών.

ή

Λίγο αργότερα - και οπωσδήποτε πριν το φούσκωµα των µατιών βλαστικό στάδιο Γ - χρησιµοποιώντας παραφινέλαια σε συνδυασµό µε ακµαιοκτόνο.

Η επέµβαση για να είναι αποτελεσµατική, πρέπει να γίνει οπωσδήποτε µέρα ηλιόλουστη, χωρίς άνεµο και µε την θερµοκρασία να ξεπερνά τους 10oC, προκειµένου τα ενήλικα να βρίσκονται πάνω στα δένδρα.

 
 

Οι επεµβάσεις κατά την περίοδο του λήθαργου αποσκοπούν στη µείωση των αρχικών πληθυσµών των εχθρών (έντοµα, ακάρεα), καθώς και στη µείωση των αρχικών µολυσµάτων µυκητολογικών και βακτηριολογικών ασθενειών.

Μ Η Λ Ι Α - Α Χ Λ Α Δ Ι Α

Χειµερινές επεµβάσεις

ofthalmoi mhlia

Εικ. Οφθαλµοί κλειστοί (Περίοδος λήθαργου).

Γενικά:

Αυτές οι πρώιµες επεµβάσεις θεωρούνται ως απαραίτητες, διότι καθιστούν την καταπολέµηση των φυτοπαρασίτων κατά την επερχόµενη βλαστική περίοδο περισσότερο αποτελεσµατική και οικονοµική.

Α) ΕΧΘΡΟΙ

Η καταπολέµηση των εντόµων και των ακάρεων που διαχειµάζουν όπως ψύλλες, κοκκοειδή, αφίδες, τετράνυχοι, βασίζεται σε ψεκασµούς µε ορυκτέλαια-παραφινέλαια, καθώς και σε συνδυασµούς αυτών µε συνθετικά πυρεθροειδή ή οργανοφωσφορούχα εντοµοκτόνα.

Οι χειµερινοί ψεκασµοί συνιστώνται µόνο σε οπωρώνες, που την προηγούµενη χρονιά παρουσίασαν πρόβληµα από τους παραπάνω εχθρούς.

Ψύλλα της αχλαδιάς

Αποτελεί σηµαντικό εχθρό και δραστηριοποιείται σε όλες τις περιοχές καλλιέργειας της αχλαδιάς. Το έντοµο διαχειµάζει ως ακµαίο µέσα στους οπωρώνες και κυρίως πάνω στα δένδρα. Συνεχόµενες µέρες µε ηλιοφάνεια και θερµοκρασίες υψηλότερες από 10o C ευνοούν την εµφάνιση και τη δραστηριότητα (ωοτοκία) των ακµαίων του εντόµου. Με τη σταδιακή άνοδο των θερµοκρασιών στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα, συνιστάται στους παραγωγούς να αρχίσουν να ελέγχουν δειγµατοληπτικά και µε τη βοήθεια µεγεθυντικού φακού τη βάση ανθοφόρων οφθαλµών για την ύπαρξη ωών του εντόµου. Μόλις διαπιστώνονται ωοτοκίες, συστήνεται ψεκασµός µε ένα κατάλληλο και εγκεκριµένο για την καλλιέργεια ορυκτέλαιο ή πυρεθροειδές εντοµοκτόνο ή ένα συνδυασµό πυρεθροειδούς µε ορυκτέλαιο.

Τα πυρεθροειδή έχουν ακµαιοκτόνο δράση, ενώ τα ορυκτέλαια προσφέρουν επιπλέον:

1) ωοκτόνο δράση,

2) αυξάνουν την αποτελεσµατικότητα των εντοµοκτόνων και

3) προκαλούν καθυστέρηση της εναπόθεσης των ωών, µέχρι το βλαστικό στάδιο της πράσινης κορυφής.Η καθυστέρηση αυτή κάνει τους µετέπειτα ψεκασµούς εναντίον του εντόµου αποτελεσµατικότερους.

Επισηµαίνεται, ότι η εφαρµογή των χειµερινών ορυκτελαίων πρέπει να γίνεται µόνο κατά την περίοδο του λήθαργου των δένδρων και µέχρι την έναρξη του φουσκώµατος των οφθαλµών.

Ο ψεκασµός πρέπει να γίνεται όταν επικρατεί ηλιοφάνεια, κατά τις πιο θερµές ώρες της ηµέρας και εφόσον οι ελάχιστες θερµοκρασίες δεν πέφτουν κάτω από το µηδέν και οι µέγιστες για δύο τουλάχιστον ηµέρες ξεπερνούν τους 10o C.

Κατά τον ψεκασµό επιβάλλεται η πλήρης και µέχρι απορροής κάλυψη των δένδρων µε το ψεκαστικό υγρό. Επίσης, πρέπει να αποφεύγονται καλλιεργητικές πρακτικές που ευνοούν την υπερβολική ικµάδα (ζωηρότητα) των δένδρων, όπως, αυστηρό κλάδεµα, υπερβολική αζωτούχος λίπανση και συχνά ποτίσµατα, δεδοµένου ότι ο πληθυσµός της ψύλλας αυξάνεται ταχύτερα σε εύρωστα δένδρα. Λίγο αργότερα και κατά τη βλαστική περίοδο, οι λαίµαργοι βλαστοί πρέπει να αποµακρύνονται µε το χέρι όταν είναι ακόµη τρυφεροί, διότι συγκεντρώνουν µεγάλο πληθυσµό του εντόµου.

ΩΑ ΨΥΛΛΑΣ

Εικ. Ωά ψύλλας ανάµεσα σε ρυτιδώµατα της βάσης ανθοφόρων οφθαλµών της αχλαδιάς.

Β) ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

(Φουζικλάδια - Ωίδιο - Μονίλια - Μύκητες ξύλου - Βακτήρια κ.λ.π.)

Για τη µείωση των αρχικών µολυσµάτων των παθογόνων µυκήτων και βακτηρίων, συνιστάται κατά το χειµερινό κλάδεµα η αφαίρεση και η καύση όλων των προσβεβληµένων κλάδων και κλαδίσκων (τµήµατα µε εµφανείς αλλοιώσεις, όπως έλκη, ρωγµές, µεταχρωµατισµοί, ξηράνσεις).

Το κλάδεµα πρέπει απαραίτητα να γίνεται µε ξηρό καιρό και καλό είναι να αποφεύγονται οι µεγάλες τοµές, που αυξάνουν τον κίνδυνο µόλυνσης των δένδρων από παθογόνα. Οι µεγάλες τοµές κλαδέµατος πρέπει να καλύπτονται µε κατάλληλο προστατευτικό σκεύασµα.

Δένδρα σε προχωρηµένο στάδιο προσβολής από µύκητες ή βακτήρια, πρέπει άµεσα να εκριζώνονται και να καίγονται. Ειδικότερα, για τα φουζικλάδια των µηλοειδών και τη σεπτορίαση της αχλαδιάς, συνιστάται παράχωµα των πεσµένων φύλλων ή ψεκασµός τους µε ουρία, η οποία επιταχύνει την αποσύνθεσή τους.

Οι πρακτικές αυτές είναι µεγάλης σηµασίας, διότι συµβάλλουν σηµαντικά στη µείωση των αρχικών µολυσµάτων των ασθενειών. Ωστόσο, αποδίδουν τα µέγιστα, µόνο όταν εφαρµόζονται από όλους τους παραγωγούς µιας περιοχής. Στην περίπτωση που οι παραπάνω πρακτικές έχουν ήδη εφαρµοστεί κατά την περίοδο του φθινοπώρου, δεν χρειάζεται να επαναληφθούν.

Βακτηριακό κάψιµο Αχλαδιάς - Μηλιάς

Κατά τη διάρκεια του λήθαργου των δένδρων και για τον περιορισµό της µετάδοσης του παθογόνου βακτηρίου, κυρίως κατά την ευαίσθητη περίοδο της άνθησης, συνιστώνται:

  1. Αφαίρεση και κάψιµο όλων των προσβεβληµένων και των ύποπτων προσβολής τµηµάτων των δένδρων. Τα προσβεβληµένα µέρη πρέπει να αφαιρούνται µε τουλάχιστον 30 εκατοστά υγιούς τµήµατος και οι µεγάλες τοµές να καλύπτονται άµεσα µε κατάλληλο προστατευτικό σκεύασµα. Οι εργασίες κλαδέµατος και καθαρισµού των δένδρων πρέπει οπωσδήποτε να εκτελούνται µε ξηρό καιρό.
  2. Δένδρα µε προσβολή στον κορµό ή στη βάση των βραχιόνων, καλό είναι να εκριζώνονται και να καίγονται άµεσα.
  3. Κοπή και κάψιµο ξενιστών του βακτηρίου, όπως γκορτσιά, βάτος, πυράκανθος, κράταιγος κ.ά., που βρίσκονται γύρω από τους οπωρώνες και σε απόσταση µερικών εκατοντάδων µέτρων.
  4. Τακτική απολύµανση των εργαλείων κλαδέµατος σε διάλυµα χλωρίνης 10%, για την αποφυγή µετάδοσης του παθογόνου σε υγιή τµήµατα και δένδρα.
  5. Μετά το τέλος των εργασιών, συνιστάται ψεκασµός µε ένα κατάλληλο και εγκεκριµένο χαλκούχο σκεύασµα στις συνιστώµενες δόσεις.
  6. Περιορισµός της αζωτούχου λίπανσης στην απολύτως αναγκαία, διότι η ασθένεια είναι ιδιαίτερα σοβαρή στα εύρωστα δένδρα.

ΕΛΚΗ ΒΑΚΤΗΡΙΟΥ

Εικ. Χαρακτηριστικές προσβολές (έλκη) του βακτηρίου στον κορµό και σε κλάδους

Προσοχή: Σε κάθε περίπτωση να τηρούνται αυστηρά οι οδηγίες χρήσης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων για την αναλογία χρήσης, την συνδυαστικότητα, τον κίνδυνο φυτοτοξικότητας, το διάστηµα µεταξύ τελευταίας επέµβασης και συγκοµιδής και τα µέτρα προστασίας για την αποφυγή δηλητηρίασης.

 

 

Πηγη

Οι µυκητολογικές ασθένειες που προσβάλλουν το ξύλο του αµπελιού, αποτελούν ένα από τα σοβαρότερα προβλήµατα της αµπελοκαλλιέργειας, διότι µειώνουν σοβαρά την παραγωγή και καταστρέφουν σταδιακά το φυτικό κεφάλαιο.

Ευτυπίωση, Ίσκα, Ασθένεια Petri, Μελανή Νέκρωση Βραχιόνων

Συχνά, οι ασθένειες αυτές συνυπάρχουν και δρουν ταυτόχρονα.

Α. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΞΥΛΟΥ

Προκαλούν νέκρωση των αγγείων του ξύλου, µε αποτέλεσµα τη σταδιακή ξήρανση κεφαλών, βραχιόνων και τελικώς ολόκληρων πρέµνων (κούρβουλα). Οι παθογόνοι αυτοί µύκητες είναι κατά κύριο λόγο παράσιτα πληγών και η µετάδοσή τους σχετίζεται άµεσα µε το χειµερινό κλάδεµα και τις καιρικές συνθήκες.

Δεδοµένου ότι δεν υπάρχουν εγκεκριµένα µυκητοκτόνα για την καταπολέµηση αυτών των ασθενειών, συνιστάται η επιµελής εφαρµογή των παρακάτω προληπτικών µέτρων, προκειµένου να παρεµποδιστεί η µετάδοσή τους.

1. Το κλάδεµα να γίνεται όσο το δυνατό πιο καθυστερηµένα (αργά το χειµώνα ή νωρίς την άνοιξη) και οπωσδήποτε µε ξηρό καιρό, προκειµένου να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος µόλυνσης των τοµών κλαδέµατος από µύκητες του ξύλου. Ο άνεµος και ο βροχερός καιρός ευνοεί ιδιαίτερα τις µολύνσεις (µεταφορά και βλάστηση µολυσµάτων).

2. Τα πρέµνα µε εµφανή συµπτώµατα προσβολής να κλαδεύονται τελευταία. Η αφαίρεση των προσβεβληµένων τµηµάτων πρέπει να γίνεται µε διαδοχικά κοψίµατα, µέχρι η τελική τοµή να εµφανιστεί φυσιολογική, χωρίς καστανούς µεταχρωµατισµούς ή άλλες αλλοιώσεις. Τα ξερά πρέµνα να εκριζώνονται άµεσα και να καίγονται.

3. Να αποφεύγονται οι µεγάλες τοµές κλαδέµατος, διότι αυξάνεται κατά πολύ η πιθανότητα µόλυνσης των πρέµνων. Στην περίπτωση που αυτές είναι αναπόφευκτες, τότε να γίνονται όσο πιο όψιµα γίνεται (νωρίς την άνοιξη) και να καλύπτονται απαραίτητα µε κατάλληλο προστατευτικό σκεύασµα.

4. Τα προσβεβληµένα φυτικά µέρη (κεφαλές, βραχίονες,) να αποµακρύνονται άµεσα από τον αµπελώνα και να καίγονται.

5. Τα εργαλεία κλαδέµατος πρέπει τακτικά να απολυµαίνονται (τουλάχιστον κάθε φορά έπειτα από αφαίρεση προσβεβληµένου ξύλου) µε εµβάπτιση σε καθαρό οινόπνευµα ή σε διάλυµα χλωρίνης 10%.

6. Αµέσως µετά το κλάδεµα και µέχρι το φούσκωµα των µατιών, συνιστάται ψεκασμός των πρέμνων με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο για την καλλιέργεια χαλκούχο σκεύασμα.

 ASTHENEIEW KSYLOU AMPELI

Εικ.. Τοµές βραχιόνων και κληµατίδων µε χαρακτηριστικά συµπτώµατα προσβολής από µύκητες του ξύλου (µεταχρωµατισµοί και αλλοιώσεις). Η διαπίστωση τέτοιων συµπτωµάτων κατά τη διαδικασία του κλαδέµατος, πρέπει να κινητοποιήσει άµεσα τους αµπελουργούς.

 

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ TΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ:

 

1. ΦΟΜΟΨΗ - ΜΑΚΡΟΦΟΜΑ

Πρόκειται για µυκητολογικές ασθένειες που προκαλούνται από συγγενείς µύκητες, οι οποίοι διαχειµάζουν υπό µορφή πυκνιδίων στην επιφάνεια των προσβεβληµένων κληµατίδων. Για το λόγο αυτό, οι προσβεβληµένες κληµατίδες πρέπει να αποµακρύνονται άµεσα και να καίγονται. Ο χαλκός συµβάλει την καταστροφή των πυκνιδίων.

FOMOPSI 13.02

Εικ. Χαρακτηριστική προσβολή κληµατίδων από φόµοψη-µακρόφωµα.

2. ΩΙΔΙΟ

Ο µύκητας διαχειµάζει µε τη µορφή µυκηλίου στους οφθαλµούς των προσβεβληµένων κληµατίδων, καθώς και µε τη µορφή κλειστοθηκίων στην επιφάνεια των προσβεβληµένων κληµατίδων και των φύλλων. Ο χαλκός συµβάλει την καταστροφή των κλειστοθηκίων.

WIDIO 13.02

Εικ. Χαρακτηριστική προσβολή κληµατίδων από ωίδιο.

3. ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗ ΝΕΚΡΩΣΗ (ΤΣΙΛΙΚ ΜΑΡΑΖΙ)

Το βακτήριο είναι παράσιτο πληγών και έχει τη δυνατότητα διασυστηµατικής µόλυνσης µέσω των αγγειακού συστήµατος. Το βακτηριακό µόλυσµα που ελευθερώνεται στην περιοχή των ελκών, µεταφέρεται µε τη βροχή και τον άνεµο και µολύνει µέσω πληγών και κυρίως των τοµών του κλαδέµατος.

Προκαλεί ξηράνσεις κεφαλών και βραχιόνων, µε αποτέλεσµα τη σταδιακή εξασθένηση των πρέµνων και την έξοδό τους από την παραγωγή.

Τα συµπτώµατα της ασθένειας είναι ορατά µε την έναρξη της βλάστησης. Ορισµένες κεφαλές του προσβεβληµένου πρέµνου δεν βλαστάνουν ή δίνουν ασθενικούς βλαστούς που αποξηραίνονται αργότερα. Συνήθως η προσβολή εντοπίζεται προς τη µία πλευρά του πρέµνου. Ευπαθείς στις µολύνσεις είναι οι τρυφερές κληµατίδες µέχρι µήκους 10 εκ. Η µετάδοση της ασθένειας ευνοείται από βροχερό καιρό και σε µεγάλο θερµοκρασιακό εύρος (00C-300C). Μεγαλύτερη ευπάθεια στη βακτηρίωση παρουσιάζουν οι ποικιλίες Σουλτανίνα και Ραζακί.

BAKTHRIAKH NEKRWSH

Εικ. Χαρακτηριστικά επιµήκη έλκη της ασθένειας σε κληµατίδες./Προσβεβληµένος τρυφερός βλαστός.

Β. ΨΕΥΔΟΚΟΚΚΟΙ

Σε αµπελώνες µε σηµαντική προσβολή από ψευδόκοκκους το προηγούµενο έτος και ιδιαίτερα στην περίπτωση που δεν εφαρµόστηκε επέµβαση µετά τον τρύγο, συνιστάται ένας ψεκασµός µε ένα κατάλληλο και εγκεκριµένο για την καλλιέργεια εντοµοκτόνο. Σκοπός της επέµβασης είναι η θανάτωση µέρος του πληθυσµού των εντόµων, δηλ. εκείνου που διαχειµάζει στο υπέργειο µέρος του πρέµνου, κάτω από τα ρυτιδώµατα. Συνιστάται να ψεκάζονται µόνο τα προσβεβληµένα πρέµνα, τα οποία ο αµπελουργός πρέπει να έχει σηµάνει (πχ. µε ταινία δρόµου), ήδη από την προηγούµενη βλαστική περίοδο.

Ο επιλεκτικός ψεκασµός συστήνεται για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και οικονοµίας, επειδή:

1) η προσβολή από ψευδόκοκκους συνήθως εµφανίζεται στον αµπελώνα υπό µορφή οµάδων προσβεβληµένων πρέµνων και

2) κάποιες δραστικές ουσίες είναι ευρέως φάσµατος, µε υψηλή τοξικότητα για την ωφέλιµη πανίδα (αρπακτικά, παρασιτοειδή).Το ψεκαστικό υγρό πρέπει να έχει µεγάλη πίεση και να καλύπτει όλα τα µέρη του πρέµνου, µέχρι και την επιφάνεια του εδάφους στην περιοχή του λαιµού.

PSEYDOKOKKOI

Εικ. Διαχειµάζοντα θηλυκά άτοµα ψευδόκοκκου κάτω από ρυτιδώµατα του πρέµνου.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε κάθε περίπτωση να τηρούνται αυστηρά οι οδηγίες χρήσης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων για την αναλογία χρήσης, τη συνδυαστικότητα, τον κίνδυνο φυτοτοξικότητας, το διάστηµα µεταξύ τελευταίας επέµβασης και συγκοµιδής και τα µέτρα προστασίας για την αποφυγή δηλητηρίασης.

 

Πηγη

Μια νέα σειρά άρθρων από τον ΕΛ.Γ.Ο. “ΔΗΜΗΤΡΑ” - Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων - Τμήμα Φυλλοβόλων Οπωροφόρων Δένδρων Νάουσας, με τίτλο: “Σποραδικώς εμφανιζόμενοι εντομολογικοί εχθροί οπωροφόρων αλλά εξίσου επιζήμιοι”.

Το β΄άρθρο αφορά στα έντομα Κηροπλάστες (Ceroplastes rusci & Ceroplastes japonicus)

Οι κηροπλάστες Ceroplastes rusci (Linnaeus) και Ceroplastes japonicus (Gray) (Hemiptera: Coccidae) είναι σοβαροί, κατά περίπτωση, εχθροί για πολλές καλλιέργειες όπως τα εσπεριδοειδή, τη συκιά αλλά και το λωτό (Φωτογραφίες 1 και 2).

Στην Ελλάδα πιο διαδεδομένος είναι ο Ceroplastes rusci ενώ τελευταία επισημάνθηκε και ο Ceroplastes japonicus (Παπαδοπούλου και συνεργάτες, 2017).

Στην περιοχή της Μεσογείου o Ceroplastes rusci αναφέρθηκε από τον Talhouk (1975), ως εχθρός των εσπεριδοειδών με παρουσία στην Ελλάδα, Τουρκία, Ιταλία, Ισραήλ, Κύπρο, κ.α., ενώ η πρώτη επιστημονική περιγραφή για την Ελλάδα έγινε από τον Αναγνωστόπουλο (1939), ο οποίος μελέτησε και τη βιολογία του εντόμου αλλά η παλαιότερη αναφορά είναι από την εποχή του Θεόφραστου (370-285 π.Χ.) (Silvestri και Martelli, 1908).

Πλέον και σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, είναι ένα έντομο που έχει εντοπισθεί και αναγνωρίζεται ως εχθρός σε όλες τις Ηπείρους του πλανήτη (CABI, 2011; Ben-Dov, 1993).

Στο παρόν πόνημα θα παρουσιαστεί η βιολογία και αντιμετώπιση του Ceroplastes rusci (Linnaeus) που είναι και το πιο σύνηθες είδος στην Ελλάδα.

Το έντομο είναι ένα Ημίπτερο Κοκκοειδές. Το ενήλικο θηλυκό είναι συνήθως λευκό ή ελαφρώς ροζ. Έχει μήκος 3-5 χιλ. και πλάτος 2-3 χιλ. Το σώμα καλύπτεται από 9 κηρώδεις πλάκες, μία νωτιαία μεγάλη και οχτώ μικρότερες. Κάτω από τις πλάκες το σώμα του εντόμου είναι κόκκινο.

Αντιθέτως, το αρσενικό είναι πτερωτό με μήκος 1-1,2 χιλ. και έχει το χρώμα τις σκουριάς. Τέλος, η προνύμφη του εντόμου έχει σχήμα άστρου και χρώμα κόκκινο, ενώ στην πορεία με την έκπτυξη των κηρωδών νηματίων αποκτά υπόλευκο χρώμα (Φωτογραφίες 2, 3 και 4). Οι προνύμφες και το τέλειο του εντόμου έχουν την ικανότητα να μετακινούνται (Τζανακάκης και Κατσόγιαννος, 2003).

Φωτογραφία 1

Φωτογραφία 1. Διαχειμάζουσες μορφές Κηροπλάστη.

Από το 1994 και μετέπειτα γίνονται ενδελεχείς έρευνες που σκοπεύουν στη μελέτη της βιολογίας, των σταδίων ανάπτυξης και της μορφολογία του εντόμου (Qin και Gullan, 1994; Ben-Dov et al., 2000). Αν και οι πρώτες έρευνες σκόπευαν στη μορφολογία και στα στάδια των προνυμφών και των αρσενικών, το 2010 οι Pellizzari et al. (2010) προχώρησαν σε εξονυχιστική μελέτη της μορφολογίας των σταδίων των θηλυκών ατόμων.

Το έντομο έχει 1-2 γενιές το έτος, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες τις κάθε περιοχής. Στην Ελλάδα σύμφωνα τους Τζανακάκη και Κατσόγιαννο (2003) έχει 2 γενιές. Ουσιαστικά υπάρχει μία γενιά την άνοιξη που προέρχεται από τα διαχειμάζοντα θηλυκά και μία γενιά στο τέλος του Καλοκαιριού προς Φθινόπωρο (Belguendouz et al., 2012).

Το έντομο διαχειμάζει κυρίως ως προνύμφη 3ου σταδίου ή ως ενήλικο γονιμοποιημένο θηλυκό επάνω στους ξενιστές (Φωτογραφία 1).

Ανάλογα με την περιοχή και τις εκάστοτε κλιματικές συνθήκες τον Απρίλιο-Μάιο το θηλυκό γεννά περί τα 1000-1500 αυγά και οι πρώτες προνύμφες εμφανίζονται στα τέλη Μαΐου και εγκαθίστανται επάνω στα φύλλα και τους νεαρούς βλαστούς απ’ όπου απομυζούν τους χυμούς μέχρι το στάδιο της ενηλικίωσης.

Τα ενήλικα εμφανίζονται τον Ιούλιο και αρχίζουν την αναπαραγωγή. Κάποια από τα είδη των εντόμων αυτών βρέθηκε ότι αναπαράγονται και παρθενογενετικά (Pellizzari και Camporese, 1994). Τέλος Αυγούστου εμφανίζονται οι νέες προνύμφες. Περί τα τέλη του Φθινοπώρου οι προνύμφες και τα ενήλικα μετακινούνται επάνω στους βλαστούς για να διαχειμάσουν (Inserra, 1970; Benassy και Franco, 1974; Hamon και Williams, 1984).

Φωτογραφία 2

Φωτογραφία 2. Προσβολή νεαρής βλάστησης δένδρου λωτού από Κηροπλάστη.

Οι κηροπλάστες αποτελούν σοβαρούς εχθρούς των εσπεριδοειδών, της φιστικιάς, της συκιάς, του λωτού (Φωτογραφία 2), της κυδωνιάς (Φωτογραφία 3), κ.ά. Προκαλούν άμεσες και έμμεσες ζημιές στα δένδρα. Η άμεση ζημιά προέρχεται από την απομύζηση των χυμών του δένδρου η οποία προκαλεί καχεξία, μειωμένη ανάπτυξη και παραγωγή. Ενώ έμμεσα προκαλεί αισθητική ζημιά καθώς τα εκκρίματα του εντόμου ευνοούν την παραγωγή του μύκητα της καπνιάς (Capnodium spp.).

Η αντιμετώπιση του εντόμου είναι δύσκολη και απαιτεί άριστες γνώσεις της βιολογίας του. Στην Ελλάδα και ανάλογα με την καλλιέργεια, έχουν δοθεί διάφορες εγκρίσεις για την χημική καταπολέμηση του από το ΥΠ.Α.Α.Τ. Η εφαρμογή θερινού πολτού είναι απαραίτητη το χειμώνα πάντως, για την καταπολέμηση μέρους του πληθυσμού. Η χρήση ρυθμιστών ανάπτυξης όπως το fenoxycarb και το pyriproxyfen απευθύνεται στις προνύμφες νεαρών σταδίων στις οποίες η επιτυχία του ψεκασμού είναι πολύ μεγάλη, ωστόσο ψεκασμοί σε διαφορετικούς χρόνους με αυτά τα σκευάσματα είναι ανούσιοι και η αποτελεσματικότητα μηδενική. Στα ίδια στάδια απευθύνεται και η χρήση της δραστικής ουσίας spirotetramat, η οποία έχει διασυστηματική κίνηση μέσα στο φυτό.

Φωτογραφία 3

Φωτογραφία 3. Προσβολή δένδρου κυδωνιάς από Κηροπλάστη.

Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες ανάπτυξης μεθόδων βιολογικής καταπολέμησης του εντόμου. Μία πολλά υποσχόμενη είναι η εφαρμογή του εντομοπαθογόνου μύκητα Alternaria infectoria. Το 91% των αυγών είχαν προσβληθεί από το μύκητα 15 ημέρες μετά την εφαρμογή στο εργαστήριο (Shabana και Ragab, 1997).

Επίσης, το έντομο έχει πλήθος φυσικών εχθρών που παρασιτούν στις προνύμφες. Σύμφωνα με έρευνες στην νοτιοανατολική Τουρκία αναγνωρίσθηκαν ως εχθροί τα είδη: Scutellista spp. (Hymenoptera: Pteromalidae), Aprostocetus toddaliae (Risbec) (Hymenoptera: Eulophidae), Microterys neitneri (Motschulsky) (Hymenoptera: Encyrtidae), Chyrsoperla carnea (Steph.), Conwentzia spp. (Neuroptera: Chrysopidae), Paraseiulus soleiger (Ribaga) (Acarina: Phytoseiidae), Scymnus rubromaculatus (Goeze), Coccinella spp., Rodolia cardinalis (Muls) και Stethorus spp. (Coleoptera: Coccinellidae) (Oztemiz et al., 2008).

Στην Ελλάδα, οι Stathas et al. (2003) μελέτησαν φυσικούς εχθρούς του εντόμου Ceroplastes sinensis στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας εντοπίζοντας ως βασικότερο το Scutellista caerulea (Fonscolombe) (Hymenoptera: Pteromalidae). Στη συγκεκριμένη έρευνα το έντομο διαχείμασε ως προνύμφη 3ου σταδίου και ως ενήλικο θηλυκό. Πρώτες προνύμφες εμφανίστηκαν από το τέλος Ιουλίου και μερικές από αυτές ενηλικιώθηκαν αργά το Φθινόπωρο.

Φωτογραφία 4

Φωτογραφία 4. Προσβολή φύλλου δένδρου δάφνης από Κηροπλάστη.

Συμπερασματικά, οι κηροπλάστες μπορούν να αποτελέσουν σημαντικούς εχθρούς για τις καλλιέργειες. Ειδικότερα, στα εσπεριδοειδή, στη συκιά, στο λωτό, στην φιστικιά και στα καλλωπιστικά (Φωτογραφία 4).

Ο βιολογικός κύκλος του εντόμου χρίζει περεταίρω έρευνας προκειμένου να διευκρινιστούν οι ακριβείς ημερομηνίες παρουσίας των σταδίων των εντόμων.

Η καταπολέμηση του εχθρού πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τις εκάστοτε εγκρίσεις και μελέτη του βιολογικού κύκλου του εντόμου.

Η χρήση του θερινού πολτού το χειμώνα (εφόσον έχει έγκριση στην εκάστοτε καλλιέργεια) είναι σημαντική για την καταπολέμηση ειδικά στις καλλιέργειες που δεν υπάρχουν περεταίρω εγκρίσεις δραστικών ουσιών.

 

 

Πηγη

Σε ορισμένες περιοχές καταγράφηκαν βροχοπτώσεις και αναμένονται επίσης σποραδικές ασθενείς βροχοπτώσεις οι οποίες ευνοούν τις πρωτογενείς μολύνσεις.

Κορύνεο Βερικοκιάς (Stigmina carpophila (Lιv.) M.B. Ellis)

Μόνο σε οπωρώνες που παρουσίασαν προσβολές τα δύο προηγούμενα έτη (εικόνα 2), να γίνει επέμβαση λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλμών (στάδια Α έως και Β, εικόνα 1).

koryneo verikokias 1

Στις πρώιμες περιοχές ορισμένες ποικιλίες βρίσκονται στο στάδιο της έναρξης της διόγκωσης των οφθαλμών. Αναμένεται το επόμενο δεκαήμερο και στις υπόλοιπες ποικιλίες να ξεκινήσει η διόγκωση των οφθαλμών.

koryneo verikokias 2

Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται κατά πολύ από τον κατάλληλο χρόνο επέμβασης. Συνιστάται επιμελής έλεγχος των ποικιλιών για διαπίστωση της διόγκωσης των οφθαλμών.

► Εγκεκριμένες δραστικές ουσίες Φυτοπροστατευτικών Προϊόντων (μέγιστος αριθμός εφαρμογών ανά καλλιεργητική περίοδο):

bordeaux mixture (2), captan (4), copper hydroxide (3), copper oxide (2), copper oxychloride (4).

► Χρησιμοποιείτε εγκεκριμένα Φυτοπροστατευτικά Προϊόντα, για  τα οποία έχει εκδοθεί  άδεια κυκλοφορίας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

► Να τηρείτε πιστά τις οδηγίες της ετικέτας των Φυτοπροστατευτικών Προϊόντων και να λαμβάνεται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας του χρήστη. 

► Τα κενά μέσα συσκευασίας (σακίδια, σακούλες)  μαζί με τα κουτιά, αφού καταστραφούν προηγουμένως με σκίσιμο, για τη διασφάλιση της μη περαιτέρω χρήσης, εναποτίθενται όλα σε σημεία συλλογής για ανακύκλωση ή ανάκτηση ενέργειας.

 

 

Πηγη

Τα μολύσματα ελευθερώνονται μετά από βροχή από ξερά, προσβεβλημένα πρέμνα αμπελιού και εισέρχονται από φρέσκιες τομές κλαδέματος.

ΧΕΙΜΕΡΙΝΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΦΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΝΕΚΡΩΣΗ ΒΡΑΧΙΟΝΩΝ / ΕΥΤΥΠΙΩΣΗ

Ζημιά / Συμπτώματα:

Την άνοιξη, η βλάστηση των ασθενών βραχιόνων είναι καθηλωμένη και παρουσιάζει βραχυγονάτωση καθώς και παραμόρφωση, σμίκρυνση και κιτρίνισμα των φύλλων της. Παρουσιάζονται έλκη στους βραχίονες και τον κορμό, γύρω από παλιές τομές κλαδέματος. Η ασθένεια οδηγεί αρχικά σε ξήρανση κάποιων κλάδων και σταδιακά ολόκληρου του πρέμνου. Σε εγκάρσια τομή του βραχίονα εμφανίζεται τμηματική, "δίκην" κυκλικού τομέα, ξήρανση του ξύλου.

EYTYPIWSH

Συνθήκες Μόλυνσης:

Τα μολύσματα ελευθερώνονται μετά από βροχή από ξερά, προσβεβλημένα πρέμνα αμπελιού και εισέρχονται από φρέσκιες τομές κλαδέματος.

ΙΣΚΑ

Ζημιά / Συμπτώματα:

Πρόκειται για χρόνια ασθένεια του ξύλου. Περισσότερο προσβάλλονται τα ηλικιωμένα πρέμνα. Προσβάλλεται το εγκάρδιο ξύλο του πρέμνου. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται στα κατώτερα φύλλα των κληματίδων με μεσονεύριες χλωρώσεις που στη συνέχεια συνενώνονται αφήνοντας μόνο μια πράσινη λωρίδα κατά μήκος των κύριων νευρώσεων. Το καρδιόξυλο είναι εύθρυπτο, έχει σπογγώδη υφή και χρώμα ώχρας. Πολύ συχνό είναι και το σύμπτωμα της αποπληξίας.

ISKA

 

Συνθήκες Μόλυνσης:

Η μόλυνση γίνεται από τις τομές κλαδέματος από μολύσματα που παράγονται πάνω σε προσβεβλημένα πρέμνα ή και σε άλλα οπωροφόρα ή δασικά δένδρα.

ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗ ΝΕΚΡΩΣΗ (ΤΣΙΛΙΚ – ΜΑΡΑΖΙ)

Ζημιά / Συμπτώματα:

Προσβάλει κυρίως τα αγγεία του ξύλου. Παρατηρείται καθυστερημένη και μονόπλευρη έκπτυξη των οφθαλμών ή νέκρωση κεφαλών την άνοιξη. Στους βλαστούς, στους μίσχους των φύλλων και στη ράχη των σταφυλιών σχηματίζονται ενδογενή, επιμήκη, καστανόμαυρα έλκη. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων του ξύλου. Με υγρή και βροχερή άνοιξη μπορεί να εμφανιστεί γωνιώδης καστανή κηλίδωση του ελάσματος των τρυφερών φύλλων.

Xylophilus ampelinus ampeli maura elki 1 BAKTHRIAKH NEKRWSH

Συνθήκες Μόλυνσης:

Το βακτήριο επιβιώνει στα αγγεία του ξύλου των ασθενών πρέμνων και μεταδίδεται κυρίως με το κλάδεμα. Η μετάδοση σε αμόλυντες περιοχές γίνεται με το προσβεβλημένο πολλαπλασιαστικό υλικό. Η ασθένεια ευνοείται όταν το κλάδεμα γίνεται κατά την περίοδο Νοεμβρίου-Ιανουαρίου και από τον υγρό και βροχερό καιρό.

ΦΟΜΟΨΗ

Ζημιά / Συμπτώματα:

FOMOPSI

 

Προσβάλει κυρίως τις κληματίδες, τις κεφαλές, τους βραχίονες και τα φύλλα των πρέμνων. Μέσα σε 15 ημέρες από την έκπτυξη των βλαστών στα κατώτερα μεσογονάτια διαστήματα παρατηρούνται μαύρες κηλίδες που αργότερα νεκρώνονται. Κατά την διάρκεια της γρήγορης ανάπτυξης παρουσιάζονται σχισίματα και αποκτούν φελλώδη όψη. Το φθινόπωρο οι προσβεβλημένες κληματίδες αποκτούν λευκό χρώμα και η επιφάνειά τους γεμίζει από σφαιροειδή σωμάτια. Στα φύλλα παρατηρούνται μικρές γωνιώδεις νεκρωτικές κηλίδες και νεκρώσεις στους μίσχους. Παρατηρείται επίσης κακή έκπτυξη των οφθαλμών και νέκρωση των κεφαλών.

Συνθήκες Μόλυνσης:

Τα μαύρα καρποφόρα όργανα του παθογόνου διαχειμάζουν στο προσβεβλημένο ξύλο (κληματίδες, βραχίονες, κορμούς). Με τις βροχές μεταφέρονται στους κοντινούς ευαίσθητους ιστούς. Η ασθένεια ευνοείται με παρατεταμένο υγρό και βροχερό καιρό.

ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΞΥΛΟΥ

Τα παθογόνα ξύλου προσβάλλουν κατά κύριο λόγο μέσω των πληγών του χειμερινού κλαδέματος με την παρουσία βροχής. Η ευαισθησία στην ασθένεια εξαρτάται εν μέρει από τη στιγμή που γίνονται οι τομές κλαδέματος. Οι τραυματισμοί που γίνονται νωρίς στην ληθαργική περίοδο (Δεκέμβριος) είναι πιο επιρρεπείς στις ασθένειες ξύλου, εν μέρει επειδή μπορούν να πάρουν εβδομάδες για να κλείσουν. Αντίθετα, οι πληγές κλαδέματος που γίνονται αργά στην ληθαργική περίοδο (Φεβρουάριος-Μάρτιος) μπορούν να επουλωθούν μέσα σε λίγες ημέρες και έτσι να αντισταθούν στη μόλυνση σύντομα μετά το κλάδεμα. Προκειμένου να παρεμποδιστούν οι προσβολές και η μετάδοση των εγκατεστημένων παθογόνων, συνιστάται η επιμελής εφαρμογή των παρακάτω καλλιεργητικών πρακτικών.

1) Το κύριο κλάδεμα να γίνεται όσο το δυνατό πιο καθυστερημένα (αργά το χειμώνα ή νωρίς την άνοιξη) και οπωσδήποτε με ξηρό καιρό, προκειμένου να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος μόλυνσης των τομών κλαδέματος από μύκητες του ξύλου. Αν βρέξει κατά το κλάδεμα, αυτό διακόπτεται και επαναλαμβάνεται 3 ημέρες τουλάχιστον μετά τη βροχή.

2) Τα πρέμνα με εμφανή συμπτώματα προσβολών να κλαδεύονται τελευταία. Η αφαίρεση των προσβεβλημένων τμημάτων πρέπει να γίνεται με διαδοχικά κοψίματα, μέχρι η τελική τομή να εμφανιστεί φυσιολογική, χωρίς καστανούς μεταχρωματισμούς και άλλες αλλοιώσεις. Ξερά πρέμνα να εκριζώνονται άμεσα και να καίγονται.

3) Να αποφεύγονται οι μεγάλες τομές κλαδέματος, διότι αυξάνονται οι πιθανότητες μόλυνσης των πρέμνων. Στην περίπτωση που αυτές είναι αναπόφευκτες, τότε να γίνονται αργά το χειμώνα ή νωρίς την άνοιξη και να καλύπτονται απαραίτητα με κατάλληλο προστατευτικό σκεύασμα.

4) Τα προσβεβλημένα φυτικά μέρη (κεφαλές, βραχίονες) να απομακρύνονται άμεσα από τον αμπελώνα και να καίγονται.

5) Τα εργαλεία κλαδέματος πρέπει να απολυμαίνονται συχνά με εμβάπτιση σε καθαρό οινόπνευμα ή σε διάλυμα χλωρίνης 10%.

6) Αμέσως μετά το κλάδεμα και για την προστασία των τομών κλαδέματος, συνιστάται ψεκασμός των πρέμνων με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο για την καλλιέργεια χαλκούχο σκεύασμα.

7) Το πολλαπλασιαστικό υλικό πρέπει να είναι υγιές και απαλλαγμένο από λανθάνουσες προσβολές.

 

 

Πηγη

Οι ορθές γεωργικές πρακτικές προτείνουν πως τα λιπάσματα που εφαρμόζονται κοντά στο σπόρο, η διαχείριση των υπολειμμάτων των καλλιεργειών καθώς και οι καλλιέργειες εδαφοκάλυψης,  εμποδίζουν το φώσφορο του εδάφους να φτάσει σε πηγές νερού και τελικά να χαθεί.

Ο φωσφόρος (Ρ) είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη των φυτών. Η ανάπτυξη της ρίζας είναι πιο αποτελεσματική σε εδάφη εμπλουτισμένα με φώσφορο, αλλά οι υπερβολικές ποσότητες αυτού του στοιχείου, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες.

Όταν ο φώσφορος εισέλθει σε πορεία νερού, προκύπτει ευτροφισμός. Ο ευτροφισμός είναι όταν ένα σώμα νερού εμπλουτίζεται σε διαλυμένα θρεπτικά συστατικά που διεγείρουν την ανάπτυξη των υδρόβιων φυτών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διακυμάνσεις στην ποσότητα του διαλυμένου οξυγόνου, γεγονός που περιορίζει την υδρόβια ζωή. Μερικές φορές ο φώσφορος σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να οδηγήσει σε τοξικά υδρόβια φυτά.

Συνήθως τα λιπάσματα P τοποθετούνται μαζί με το σπόρο κατά τη σπορά για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των θρεπτικών συστατικών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Οι πρακτικές διαχείρισης που αφήνουν 30% ή και περισσότερο κάλυψη εδάφους - υπολείμματα καλλιεργειών ή καλλιέργειες - συμβάλλουν στη διατήρηση του εδαφικού P στη θέση του.

Ο υψηλότερος κίνδυνος για την απώλεια του εδαφικού P από καλλιεργήσιμες εκτάσεις οφείλεται σε έντονες καταιγίδες και σε βροχοπτώσεις καθώς και στην τήξη του χιονιού.

Κάθε χειμερινή περίοδος που περνάει, είναι διαφορετική, με καιρικές συνθήκες που κάθε φορά ποικίλουν. Συνήθως, οι περισσότερες έρευνες και μελέτες για την τύχη των θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος γίνονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα, μιας και τότε η μετακίνηση αυτών είναι υψηλότερη σε σχέση με τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου.

Fig 2

Ποια είναι η πιθανή τύχη του φωσφόρου κατά τη διάρκεια του χειμώνα;

Ας πάρουμε την περίπτωση ενός κλασσικού χειμώνα κατά τον οποίο έχουν εκδηλωθεί βροχές και χιόνια. Το χιόνι λιώνει, σε συνδυασμό με βροχή και παγωμένα εδάφη.

Το νερό δεν μπορεί να διεισδύσει ή να διαπεράσει ένα παγωμένο έδαφος, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα τη ροή του νερού στην επιφάνεια του εδάφους και όχι εσωτερικά αυτού. Υπό αυτές τις συνθήκες, το χώμα των ανώτερων πέντε εκατοστών του εδάφους δεν είναι παγωμένο και κορεσμένο (λάσπη) και μπορεί να μετακινηθεί εύκολα με το νερό. Ο φωσφόρος σε αυτό το στρώμα μπορεί να διαλυθεί στο διάλυμα του εδάφους και να αφήσει το χωράφι ως διαλυμένος P. Όταν τα επίπεδα φωσφόρου του εδάφους είναι υψηλά, αυξάνεται ο κίνδυνος των απωλειών διαλυμένου Ρ από το χωράφι.

Σε τι μπορεί να βοηθήσει η κοπριά;

Η εφαρμογή κοπριάς μετά τη συγκομιδή έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη ποσότητα φωσφόρου στη ριζική ζώνη. Όταν η κοπριά εφαρμόζεται στην επιφάνεια και δεν ενσωματώνεται, ο φωσφόρος συγκεντρώνεται στα ανώτερα στρώματα του εδάφους.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του Ρ, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος απώλειας διαλυτού P κατά τη διάρκεια των συνθηκών χειμερινής απορροής. Όπου έχει ενσωματωθεί κοπριά κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, ο κίνδυνος απώλειας διαλυτού P μειώνεται. Εντούτοις η ενσωμάτωση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο απώλειας Ρ σε συνθήκες διάβρωσης.

fal11 manure delivery

Επίσης, τις περισσότερες φορές, η προσθήκη του εν ελλείψει στοιχείου δε βοηθάει αλλά ίσως η θρεπτική ισορροπία είναι η λύση στο πρόβλημα. Μπορεί η προσθήκη του αζώτου για παράδειγμα, να φέρει σε ισορροπία τις ήδη υπάρχουσες ποσότητες φωσφόρου στο έδαφος.

Ένα μη κατεργασμένο έδαφος βοηθάει στη διατήρηση των υπολειμμάτων των καλλιεργειών στην επιφάνεια του χωραφιού όποτε και μειώνεται η διάβρωση.

Ωστόσο, η κοπριά που εφαρμόζεται σε έδαφος που δεν έχει υποστεί κατεργασία γενικά δεν ενσωματώνεται γρήγορα, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται μέρος της ποσότητας του αζώτου.

Από την άλλη πλευρά, οι ψυχρότερες θερμοκρασίες του εδάφους επιβραδύνουν τη μικροβιακή δραστηριότητα του εδάφους, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο απώλειας λόγω αυξημένου βαθμού πτητικότητας. Μειώνει επίσης τις απώλειες έκπλυσης του Ν όταν η κοπριά εφαρμόζεται αργά το φθινόπωρο ή όταν ενσωματώνεται κατά τους χειμερινούς μήνες. Αν και ο κίνδυνος της απώλειας Ν μειώνεται, ο κίνδυνος απώλειας Ρ αυξάνεται με τα συγκεντρωμένα επίπεδα Ρ κοντά στην επιφάνεια του εδάφους.

Πρακτικές που μειώνουν τον κίνδυνο απώλειας Ρ λόγω εφαρμογής κοπριάς:

► Αποφύγετε την χειμερινή εφαρμογή κοπριάς. Ακόμη και αν τα θρεπτικά συστατικά δεν μετακινούνται στην πορεία των υδάτων, αυτά δεν παραμένουν εκεί όπου εφαρμόστηκαν.

► Αποφύγετε την εφαρμογή θρεπτικών συστατικών σε περιοχές συμπυκνωμένης ροής ή σε μονοπάτια όπου το νερό ρέει κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων και / ή χιονιού.

► Ρυθμίστε το γεωργικό εξοπλισμό για τον ακριβή ρυθμό και την ομοιομορφία της εφαρμογής.

► Εφαρμόστε πάντα τις ποσότητες κοπριάς και λιπασμάτων τις οποίες έχουν πραγματικά ανάγκη οι καλλιέργειες.

► Εφαρμόστε την κοπριά σε χωράφια όπου πραγματικά έχουν διαπιστωθεί χαμηλά επίπεδα P.

► Θα πρέπει να γίνεται ενσωμάτωση της κοπριάς με ιδανικό το ποσοστό του 30% των φυτικών υπολειμμάτων να παραμένει άθικτο.

► Διατήρηση καλλιεργειών εδαφοκάλυψης για τη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών στο έδαφος σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι σε γυμνό έδαφος.

 

 

Πηγη

Η Καρκίνωση ή Φυματίωση είναι μια Βακτηριολογική ασθένεια της Ελιάς, η οποία οδηγεί στην εξασθένηση των δένδρων και τη μείωση της παραγωγής.

 

Παθογόνο αίτιο: Pseudomonas savastanoi (Gamma Proteobacteria, Pseudomonaceae)

 

Συνθήκες ανάπτυξης-Βιολογικός κύκλος

 

Η ασθένεια οφείλεται σε ένα αερόβιο, αρνητικό κατά Gram, ραβδοειδές βακτήριο κινούμενο με πολικά μαστίγια. Το βακτήριο δημιουργεί όγκους στα προσβεβλημένα μέρη του δένδρου στους οποίους διαχειμάζει. Επίσης επιβιώνει επιφυτικά στα φύλλα και στις άλλες πράσινες επιφάνειες του δένδρου.

 

Το παθογόνο εισέρχεται στους ιστούς του δένδρου μέσω πληγών που προκαλούνται με το κλάδεμα, με το ράβδισμα κατά τη συλλογή των καρπών, με καλλιεργητικά εργαλεία, από το χαλάζι, τον παγετό καθώς επίσης και από τις ουλές που δημιουργούνται με την φυλλόπτωση.

 

Στην τελευταία περίπτωση, οι ουλές είναι ευπαθείς στις μολύνσεις τις δύο πρώτες ημέρες μετά τη φυλλόπτωση και διατηρούνται επιδεκτικές για τις επόμενες επτά ημέρες.

 

Όταν το βακτήριο προσβάλει τον καρπό, η μόλυνση γίνεται από τα φακίδια. Η ασθένεια εκδηλώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εφόσον ο καιρός είναι υγρός και υπάρχουν πληγές στα δένδρα.

 

Πολλές και σημαντικές μολύνσεις παρατηρούνται μετά από χαλάζι ή παγετό.

 

Pseudomonas savastanoi elia blastos malakoi ogkoi 3

 

Το βακτήριο αναπτύσσεται σε θερμοκρασίες μεταξύ 1-35οC (άριστη 25-26οC).

 

Εάν η μόλυνση πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του φυτού τα συμπτώματα γίνονται ορατά μετά από 10-14 ημέρες, ενώ αν πραγματοποιηθεί τον χειμώνα εμφανίζονται την επόμενη άνοιξη.

 

Οι συχνές βροχοπτώσεις σε συνδυασμό με τον άνεμο, έχουν ως αποτέλεσμα να βγαίνουν τα βακτήρια από τους όγκους ή να ενεργοποιούνται στα μέρη του δένδρου όπου έχουν διαχειμάσει, και να μεταφέρονται με τις σταγόνες σε άλλα μέρη του ίδιου δένδρου ή ακόμη και σε άλλα δένδρα.

 

Σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση της ασθένειας παίζει επίσης ο δάκος της ελιάς. Σε πιο μακρινές αποστάσεις και σε αμόλυντες περιοχές, η μετάδοση του βακτηρίου γίνεται με το πολλαπλασιαστικό υλικό. Η περίοδος επώασης της ασθένειας ποικίλει ανάλογα με τις θερμοκρασίες που επικρατούν και κυμαίνεται από δύο εβδομάδες έως τρεις μήνες.

 

Συμπτώματα-Ζημία

 

Η προσβολή γίνεται ορατή στα υπέργεια τμήματα του δένδρου, ιδιαιτέρως στους βλαστούς, στους κλάδους και στον κορμό, όπου παρουσιάζονται καρκινώματα (όγκοι).

 

Το βακτήριο μπορεί επίσης να επεκτείνει τη δράση του και στο ριζικό σύστημα του δένδρου. Πιο σπάνια όγκοι παρατηρούνται στην επιφάνεια των φύλλων, ειδικά αν προηγουμένως υπήρξε προσβολή από έντομα.

 

Στα αρχικά στάδια της ασθένειας, οι όγκοι έχουν ομαλή επιφάνεια, ανοιχτό καστανό χρώμα και σπογγώδη σύσταση. Με την πάροδο του χρόνου γίνονται μεγαλύτεροι, σχεδόν σφαιρικοί, με σκοτεινότερους χρωματισμούς και η επιφάνειά τους τελικά γίνεται ανώμαλη με βαθιές σχισμές και τραχιά σύσταση. Μέσα στους όγκους παρατηρούνται μικρές, ακανόνιστες, υδατώδεις περιοχές στις οποίες βρίσκεται το βακτήριο κατά μάζες. Οι έντονα προσβεβλημένοι κλάδοι γίνονται καχεκτικοί και πολλές φορές ξηραίνονται.

 

Τα μικρής ηλικίας δένδρα που παρουσιάζουν συμπτώματα της ασθένειας, εξασθενούν και παρατηρείται μείωση της παραγωγής ή ακόμη και νέκρωση ολόκληρων των δένδρων.

 

Στα φύλλα και στους μίσχους το βακτήριο μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό όγκων παρόμοιων εκείνων που παρατηρούνται στους κλάδους.

 

Στους πράσινους καρπούς εμφανίζονται κυκλικές καστανόμαυρες κηλίδες με μια χλωρωτική περιοχή γύρω τους, οι οποίες είναι αρχικά υπερυψωμένες και στη συνέχεια βυθίζονται ελαφρά. Με την πρόοδο της ασθένειας η κηλίδα σχίζεται και από μέσα εξέρχεται μια γλοιώδης ουσία που περιέχει βακτήρια.

 

Pseudomonas savastanoi elia kilides stous karpous 1

 

Αποτέλεσμα της προσβολής των καρπών είναι η υποβάθμιση της ποιότητάς τους, ειδικά αν προορίζεται για κονσερβοποίηση.

 

Ιδιαίτερα ευπαθείς ποικιλίες είναι: η Κορωνέικη και η Αμφίσης  

 

Εμφανίζουν ανθεκτικότητα: η Καλαμών, η Μεγαρίτικη και η Θασίτικη 

 

Τρόποι καταπολέμησης

 

Καλλιεργητικά μέτρα   

  • Απομάκρυνση και καταστροφή ασθενών κλάδων
  • Αφαίρεση όγκων από τον κορμό και απολύμανση πληγών
  • Απολύμανση εργαλείων κλαδέματος
  • Αποφυγή κλαδέματος με υγρό καιρό
  • Αποφυγή συλλογής ελαιοκάρπου με ράβδισμα και με βροχερό καιρό
  • Χρήση ανθεκτικών ποικιλιών
  • Χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού
  • Καταπολέμηση του δάκου
  • Εφαρμογή χαλκούχου αμέσως μετά από χαλάζι ή παγετό
  • Για την προστασία των καρπών, σε υγρές περιοχές, συνιστώνται εφαρμογές με χαλκούχο από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο

Χημικά μέτρα

ΕΛΙΑ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΜΗ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Pseudomonas savastanoi:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)

Για την αντιμετώπιση των Peudomonas spp.:

  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος) + mancozeb

ΕΛΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Pseudomonas savastanoi:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)

Για την αντιμετώπιση των Peudomonas spp.:

  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος) + mancozeb

Βιολογικά μέτρα

  • Χρήση βακτηριοφάγων (ιών των βακτηρίων)

 ΕΛΙΑ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΜΗ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Pseudomonas savastanoi:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)

ΕΛΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Pseudomonas savastanoi:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)

ΕΛΙΑ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΜΗ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση των Pseudomonas spp.:

  • χαλκός (οξυχλωριούχος)

ΕΛΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση των Pseudomonas spp.

  • χαλκός (οξυχλωριούχος)

 

 

 

Πηγη

Παθογόνο αίτιο: Cycloconium oleagineum (αγενής μορφή: Moniliales), Spilocaea oleagina (εγγενής μορφή: Pleosporales, Venturiaceae )

 

Συνθήκες ανάπτυξης-Βιολογικός κύκλος

 

Ο μύκητας διαχειμάζει στα μολυσμένα φύλλα που έχουν παραμείνει στο δέντρο με τη μορφή μυκηλίου και κονιδίων. Το μυκήλιο αναπτύσσεται μεταξύ εφυμενίδας και επιδερμίδας δημιουργώντας κονιδιοφόρους με κονίδια που τρυπούν την εφυμενίδα και βγαίνουν στην επιφάνεια. Τα κονίδια ελευθερώνονται και μεταφέρονται με τον άνεμο προκαλώντας μολύνσεις. Παρουσία σταγόνας νερού τα κονίδια βλαστάνουν προς μυκηλιακή υφή και ο μύκητας εισέρχεται στους φυτικούς ιστούς με απευθείας διάτρηση της εφυμενίδας.

 

Για τη βλάστηση των κονιδίων απαιτείται θερμοκρασία 12-25οC και διαβροχή του φυλλώματος για τουλάχιστον 24 ώρες, ενώ σε θερμοκρασίες κάτω των 3οC και πάνω από 25οC η βλάστηση των κονιδίων αναστέλλεται.

 

Ο μύκητας αναπτύσσεται σε θερμοκρασία 7-30οC (άριστη 10-20ο C) και σχετική υγρασία πάνω από 80%.

 

Cycloconium oleaginum a

 

Μπορεί να παρατηρηθούν μολύνσεις κατά τη διάρκεια όλου του έτους με μεγαλύτερη ένταση της ασθένειας το φθινόπωρο και την άνοιξη, εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες θερμοκρασίες και οι απαιτούμενες βροχοπτώσεις.

 

Οι μολύνσεις της άνοιξης αποτελούν την πηγή μολύσματος για τις προσβολές του φθινοπώρου. Επίσης πειράματα έδειξαν πως η υψηλή πρωινή υγρασία και η ύπαρξη μολύσματος την άνοιξη και το καλοκαίρι επηρεάζουν την ένταση της ασθένειας.

 

Ανάλογα με την εποχή, η περίοδος επώασης της ασθένειας μετά τη μόλυνση κυμαίνεται από μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες. Οι φθινοπωρινές μολύνσεις, λόγω του μικρού χρόνου επώασης, είναι περισσότερες και πιο επικίνδυνες. Σε σχέση με τις φθινοπωρινές μολύνσεις, οι ανοιξιάτικες έχουν μακρύ χρόνο επώασης με αποτέλεσμα τα συμπτώματα να εμφανίζονται 2-3 μήνες αργότερα.

 

Συμπτώματα-Ζημία

 

Ο μύκητας προσβάλει κυρίως τα φύλλα του δέντρου αλλά μπορεί να προσβληθούν και οι μίσχοι των φύλλων, οι ποδίσκοι των ανθέων, ταξιανθιών και καρπών. Σπανιότερα παρατηρούνται προσβολές στους καρπούς και τους βλαστούς. Αρχικά παρατηρούνται στην πάνω επιφάνεια των φύλλων τεφροκαστανές κηλίδες με ασαφή όρια διαμέτρου 2,5-12mm. Οι κηλίδες αυτές μεγαλώνουν, γίνονται κυκλικές και συνενώνονται και κατά την περίοδο της άνοιξης και της αρχής του καλοκαιριού, αφού έχουν γίνει πιο εμφανείς, αποκτούν πιο έντονο σκούρο χρωματισμό και συχνά περιβάλλονται από έναν κίτρινο δακτύλιο.

 

Cycloconium oleaginum elia fyllo kitrinisma 1

 

Την άνοιξη και το καλοκαίρι οι κηλίδες είναι πιο έντονες και επεκτείνονται με πιο γρήγορο ρυθμό. Σε έντονες προσβολές τα φύλλα κιτρινίζουν και ξηραίνονται και παρατηρείται φυλλόπτωση και ξήρανση πολλών αποφυλλωθέντων κλάδων κυρίως σε ευαίσθητες ποικιλίες και σε περιοχές με υγρό κλίμα.

 

Η πρόωρη φυλλόπτωση οδηγεί σε εξασθένηση του δέντρου και μακροχρόνια σε ακαρπία. Τα συμπτώματα είναι πιο εμφανή σε παλαιότερα φύλλα και στα κατώτερα μέρη του δέντρου. Η προσβολή στους κλάδους εντοπίζεται κυρίως στα τρυφερά μέρη της νέας βλάστησης με τα συμπτώματα να είναι ίδια με αυτά των φύλλων. Στους μίσχους των φύλλων και στους ποδίσκους των ανθέων και ταξιανθιών εμφανίζονται επιμήκεις και τεφροκαστανές κηλίδες με αποτέλεσμα την ανθόπτωση και την καρπόπτωση. Στους καρπούς, οι οποίοι προσβάλλονται σπάνια και κατά την ωρίμανσή τους, εμφανίζονται μικρές, καστανές κηλίδες ελαφρά βυθισμένες.

 

Ευπαθείς ποικιλίες στην ασθένεια είναι οι: Manzanilla, Frantoio, Arbequina, Picholine, η Θρουμπολιά, η Καλαμών, η Τσουνάτη, η Λιανολιά Κέρκυρας, η Αμφίσσης (κονσερβολιά) και η Χονδρολιά Αγρινίου ενώ σχετικά ανθεκτική φαίνεται να είναι η Κορωνέικη.

 

Cycloconium oleaginum elia fyllo tefrokastanes kilides kitrini alos 1

 

Τρόποι καταπολέμησης

 

Συνίστανται προληπτικές επεμβάσεις στις αρχές του φθινοπώρου μετά τη συγκομιδή και πριν την έναρξη των βροχοπτώσεων με ψεκασμούς καλύψεως φυλλώματος.

 

Το ψεκαστικό υγρό θα πρέπει να καλύπτει και τις δύο επιφάνειες των φύλλων κυρίως στο εσωτερικό της κόμης.

 

Για προστασία της νεαρής βλάστησης, την άνοιξη, συνίστανται ψεκασμοί μέχρι αυτή να αποκτήσει μήκος 5cm ή τα φύλλα να έχουν μήκος 2cm.

 

Εάν μετά τον πρώτο ψεκασμό ακολουθήσουν έντονες βροχοπτώσεις ή αν η προσβολή συνεχίζεται τότε ο ψεκασμός χρειάζεται να επαναληφθεί 2-3 εβδομάδες αργότερα.

 

Καλλιεργητικά μέτρα

  • Κατάλληλο κλάδεμα για αερισμό της κόμης και μείωση υγρασίας
  • Αποφυγή φύτευσης σε περιοχές με υψηλή υγρασία
  • Χρήση ανθεκτικών ποικιλιών (Κορωνέικη)
  • Εφαρμογή ισορροπημένης λίπανσης. Υπερβολικές ποσότητες αζώτου ή χαμηλές ποσότητες ασβεστίου φαίνεται πως ευνοούν την ασθένεια

Χημικά μέτρα

ΕΛΙΑ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΜΗ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Cycloconium oleaginum/Spilocaea oleagina:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)
  • χαλκός (υποξείδιο)
  • dodine
  • trifloxystrobin
  • kresoxim methyl
  • tebuconazole + trifloxystrobin
  • tebuconazole
  • mancozeb
  • pyraclostrobin
  • fenbuconazole
  • azoxystrobin + difenoconazole

Για την αντιμετώπιση των Cycloconium spp.:

  • difenoconazole

ΕΛΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Cycloconium oleaginum/Spilocaea oleagina:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)
  • χαλκός (υποξείδιο)
  • dodine
  • trifloxystrobin
  • kresoxim methyl
  • tebuconazole + trifloxystrobin
  • tebuconazole
  • mancozeb
  • pyraclostrobin
  • fenbuconazole
  • azoxystrobin + difenoconazole

Για την αντιμετώπιση των Cycloconium spp.:

  • difenoconazole

Βιολογικά μέτρα

ΦΥΣΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ:

  • Bacillus megaterium
  • Bacillus cereus
  • Bacillus subtilis
  • Corynebacterium xerosis
  • Burkholderia mallei

ΕΛΙΑ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΜΗ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Cycloconium oleaginum/Spilocaea oleagina:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)
  • χαλκός (υποξείδιο)

ΕΛΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Για την αντιμετώπιση του Cycloconium oleaginum/Spilocaea  oleagina:

  • χαλκός (υδροξείδιο)
  • χαλκός (βορδιγάλειος)
  • χαλκός (οξυχλωριούχος)
  • χαλκός (τριβασικός θειϊκός)
  • χαλκός (υποξείδιο)

1ο Κατάστημα

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Αλ. Υψηλάντου 149, Πάτρα

ΤΗΛΕΦΩΝΟ- FAX
2610-625692

EMAIL
info@agrofitiki.com

2o Κατάστημα

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Δημοκρατίας 72, Οβρυά

ΤΗΛΕΦΩΝΟ- FAX
2610-526320

EMAIL
info@agrofitiki.com

Λίπανση Ελιάς

facebook

facebook  

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ